Boekverslag: Spijkerschrift
Auteur:
Levensloop
Het boek
Spijkerschrift is geschreven door Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani, maar
hij staat bekend onder het pseudoniem Kader Abdolah.
Kader
Abdolah is op 12 december 1954 in Arak, Iran geboren. Hij groeide op in een
religieuze familie. Zijn vader was een doofstomme tapijtrestaurateur met een
verstandelijke beperking. Daardoor had Abdolah geen makkelijke jeugd, hij moest
namelijk de vaderrol op zich nemen. Vanaf zijn twaalfde verdiepte hij zich in
de Westerse literatuur.
Abdolah
stuurde natuurkunde aan de Universiteit van Teheran en studeerde daar in 1977
af. Doordat hij kritiek had op de Iraanse politiek moest hij dat land in 1985
verlaten. Dankzij de VN kwam hij als politiek vluchteling naar Nederland. In
1988 belandde hij in een asielzoekerscentrum en kreeg vervolgens een huis in
Zwolle. Daar ging hij werken in een natuurhistorisch museum en in een
conservenfabriek. In 2003 verhuisde hij naar Delft.
Abdolah
leerde Nederlands door kinderboeken van onder andere Annie M.G. Schmidt. Hij
schreef van 1996 tot 2011 wekelijks een column in de Volkskrant. Ook schreef
hij het Boekenweekgeschenk van 2011. Met als titel ‘De Kraai’.
Bibliografie
1980 –
Wat willen de Koerden zeggen?
1993 –
De adelaars
1995 –
De meisjes en de partizanen
1997 –
De reis van de lege flessen
1998 –
Mirza
2000 –
Spijkerschrift
2001 –
De koffer
2001 –
Een tuin in zee
2002 –
Kélilé en Demné
2003 –
Portretten en een oude droom
2003 –
Karavaan
2005 –
Het huis van de moskee
2008 –
Een gouden handdruk voor Du Perron
2009 –
Dit mooie land
2011 –
De koning
2011 –
De kraai
2012 –
Zeesla en de lepels van Alice
Samenvatting
Spijkerschrift:
Het verhaal gaat over Aga Akbar. Als hij
geboren wordt blijkt hij doofstom te zijn. Daardoor leert zijn moeder hem een
simpele gebarentaal. Omdat zijn moeder overlijd wordt hij opgevangen door zijn
oom, Kazem Gan. Hij leert hem het spijkerschrift, omdat hij beseft dat Aga
Akbar een kunstenaar en dichter is en zijn gedachten moet kunnen opschrijven.
Akbar trouwt met een vrouw die zijn
familie voor hem hebben gevonden, alleen zij sterft tijdens de huwelijksnacht.
Na een aantal jaar ontmoet Kazem Gan het
meisje Tine. Zij trouwt met Aga Akbar en krijgen vier kinderen. Het eerste kind
is een zoon: Ismaiel. Daarna volgen nog drie dochters. De jongste dochter wordt
Goudklokje genoemd. Als de familie naar de stad verhuist, komt Ismaiel in contact
met het verzet tegen de regerende sjah. Het contact tussen Ismaiel en zijn
vader vervaagt.
Aga Akbar heeft een tapijtenwinkeltje
opgezet. In dit winkeltje verstopt Ismaiel een belangrijke verzetsvrouw,
Djamila. Zij wordt ziek en wordt door Tine verzorgd. Ismaiel komt erachter dat
Goudklokje ook in het verzet zit, maar hij zegt hier niks over tegen zijn
familie.
Onder druk van de Amerikanen verdwijnt
de sjah van het beeld en hij wordt opgevolgd door een geestelijke. In het begin
lijkt alles goed te gaan en de partij
van Ismaiel wordt gedoogd. Maar doordat Irak het land aanvalt, moeten ze weer
ondergronds gaan. Ismaiel is inmiddels getrouwd en heeft een dochter. Hij
stuurt zijn vrouw en dochter naar zijn familie. De band tussen Aga Akbar en
Ismaiel was nog meer verslechterd, maar als Ismaiel uit het land wil vlucthen
herstelt deze band zich.
Ismaiel belandt uiteindelijk in
Nederland. Als Ismaiel weg is, hoort hij dat Goudklokje vermist is. Ze is
waarschijnlijk geëxecuteerd, maar er is een kans dat ze ontsnapt is uit de
gevangenis. Aga Akbar gaat haar zoeken in de bergen. Men denkt dat hij de
vluctelingen een grot heeft gewezen met voedsel en dekens. Aga Akbar wordt in
het begin van de lente gevonden in de sneeuw. Van Goudklokje wordt nooit meer
wat vernomen.
De verteller eindigt met de toespeling
dat Goudklokje in dezelfde grot zit als de mannen uit het verhaal uit de Koran.
Hij maakt de toespeling dat Goudklokje over 300 jaar wakker wordt en dan ziet
dat alles anders is.
Eigen
mening:
Ik vind het erg indrukwekkend. Het is
makkelijk te lezen hoewel ik eerst even moest wennen aan de moeilijke namen.
Als je eenmal in het verhaal zit wil je het graag uitlezen omdat het erg
meeslepend is. Het boek is ook leerzaam want je leert wat van een ander land en
een andere cultuur.
Opdracht 4
Empathie
Opdracht
1
Het empathisch vermogen is het vermogen om je in te
kunnen leven in anderen en mee te leven
met anderen.
Opdracht
2
Stelling
|
Klopt
het?
|
Want
in de tekst staat…
|
|
1
|
Door
het lezen van verhalen kunnen mensen zich beter inleven in anderen
|
Nee
|
Dat
kan alleen door het lezen van romans en poëzie
|
2
|
Door
het lezen van gedichten kunnen mensen zich beter inleven in anderen
|
ja
|
Citaat
regel 1:
“Door
het lezen van romans en poëzie kunnen mensen zich beter inleven in anderen.”
|
3
|
Dat
mensen zich beter in anderen kunnen inleven, kun je zien aan hun gezicht
|
Nee
|
Dat
kan je alleen via hun gezichtsuitdrukking
|
4
|
De
proefpersonen kregen willekeurige teksten te lezen
|
Nee
|
De
helft kreeg Tsjechov, de andere verhalen van minder literaire statuur
|
5
|
In
literaire fictie komen mensen met een meer ingewikkeld karakter voor
|
Ja
|
Literaire
fictie beschrijft meer gelaagde karakters
|
6
|
In
literaire fictie gedragen de personen zich onvoorspelbaar
|
Nee
|
De
hoofdpersonen bij populaire fictie gedragen zich een stuk voorspelbaarder
|
7
|
Het
was al bekend dat lezers van literatuur een groter empathisch vermogen hadden
|
Nee
|
Het
is het eerste onderzoek dat een direct causaal verband tussen literatuur en
empathisch vermogen aantoont
|
8
|
Dit
Amerikaanse onderzoek vertelt niets nieuws
|
Nee
|
Bij
eerdere onderzoeken bleef onduidelijk of de geconstateerde resultaten ook
echt door de boeken kwam
|
9
|
Het
is zeker dat empathische mensen meer literatuur lezen
|
Nee
|
Je
krijgt een groter empathisch vermogen als je bepaalde literatuur leest. Dit
zegt alleen niet dat empatische mensen meer literatuur lezen
|
10
|
Het
is hard nodig dat de waarde van literatuur wordt aangetoond
|
Ja
|
Romans
lezen daalt al jaren als vrijetijdsbesteding. Ook wordt op middelbare scholen
steeds minder aandacht besteed aan fictie en staan literatuursubsidies onder
druk
|
11
|
Een
blijvend effect van het lezen van literatuur is niet aangetoond
|
Ja
|
Het
is onduidelijk of het inlevingsvermogen een week of een maand na het lezen
nog net zo goed is
|
12
|
Alleen
literatuur vergroot het empathische vermogen van de mens
|
Nee
|
Ze
proberen ook te bepalen hoe andere kunstvormen, zoals toneelstukken en films,
empathische vaardigheden versterken
|
13
|
De
beschrijving van de gelaagde karakters is het kenmerk van literatuur dat de
empathische vermogens versterkt
|
Ja
|
“De
onderzoekers denken dat dit komt doordat literaire fictie gelaagde karakters
beschrijft. Lezers moeten zich maximaal inleven in de gedachtewereld van de
hoofdpersoon
|
Geachte meneer J.W. Verhulst,
Ik schrijf deze brief naar aanleiding van de matige
literaire aandacht op school. Ik vind zelf lezen erg leuk en daarom zou ik het
jammer vinden als, dankzij de weinige aandacht van onze school, andere kinderen
geen weet hebben van de literaire mogelijkheden.
Op dit moment hoeven we bij de lessen Nederlands alleen
een boek te lezen, en af en toe bij Engels en Duits. Alleen hierdoor, leren de
mensen niet het echte doel en de nut van de literatuur.
Daarom pleit ik voor een aparte les voor literatuur. De
meesten zullen dit in het begin niet leuk vinden, maar als de lessen actief zijn
en als er een leuk docent voor de klas staan zal dit geen problemen
veroorzaken.
Maar toch zou ik het denk ik verstandiger vinden als de
leerlingen mogen kiezen of ze het wel of niet willen. Hierdoor zal de klas
gemotiveerder zijn dan wanneer er leerlingen tussen zitten die er tegen hun zin
zitten.
Ik hoop dat u mijn voorstel in overweging neemt.
Met vriendelijke groet,
Tim Hoeboer
Bronnen:
http://educatie-en-school.infonu.nl/samenvattingen/5288-uittreksel-kader-abdolah-spijkerschrift.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten