woensdag 19 februari 2014

Boekverslag: Spijkerschrift - Kader Abdolah

Boekverslag: Spijkerschrift

Auteur:

Levensloop
Het boek Spijkerschrift is geschreven door Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani, maar hij staat bekend onder het pseudoniem Kader Abdolah.

Kader Abdolah is op 12 december 1954 in Arak, Iran geboren. Hij groeide op in een religieuze familie. Zijn vader was een doofstomme tapijtrestaurateur met een verstandelijke beperking. Daardoor had Abdolah geen makkelijke jeugd, hij moest namelijk de vaderrol op zich nemen. Vanaf zijn twaalfde verdiepte hij zich in de Westerse literatuur.

Abdolah stuurde natuurkunde aan de Universiteit van Teheran en studeerde daar in 1977 af. Doordat hij kritiek had op de Iraanse politiek moest hij dat land in 1985 verlaten. Dankzij de VN kwam hij als politiek vluchteling naar Nederland. In 1988 belandde hij in een asielzoekerscentrum en kreeg vervolgens een huis in Zwolle. Daar ging hij werken in een natuurhistorisch museum en in een conservenfabriek. In 2003 verhuisde hij naar Delft.

Abdolah leerde Nederlands door kinderboeken van onder andere Annie M.G. Schmidt. Hij schreef van 1996 tot 2011 wekelijks een column in de Volkskrant. Ook schreef hij het Boekenweekgeschenk van 2011. Met als titel ‘De Kraai’.

Bibliografie
1980 – Wat willen de Koerden zeggen?
1993 – De adelaars
1995 – De meisjes en de partizanen
1997 – De reis van de lege flessen
1998 – Mirza
2000 – Spijkerschrift
2001 – De koffer
2001 – Een tuin in zee
2002 – Kélilé en Demné
2003 – Portretten en een oude droom
2003 – Karavaan
2005 – Het huis van de moskee
2008 – Een gouden handdruk voor Du Perron
2009 – Dit mooie land
2011 – De koning
2011 – De kraai
2012 – Zeesla en de lepels van Alice

Samenvatting  Spijkerschrift:

Het verhaal gaat over Aga Akbar. Als hij geboren wordt blijkt hij doofstom te zijn. Daardoor leert zijn moeder hem een simpele gebarentaal. Omdat zijn moeder overlijd wordt hij opgevangen door zijn oom, Kazem Gan. Hij leert hem het spijkerschrift, omdat hij beseft dat Aga Akbar een kunstenaar en dichter is en zijn gedachten moet kunnen opschrijven.

Akbar trouwt met een vrouw die zijn familie voor hem hebben gevonden, alleen zij sterft tijdens de huwelijksnacht.
Na een aantal jaar ontmoet Kazem Gan het meisje Tine. Zij trouwt met Aga Akbar en krijgen vier kinderen. Het eerste kind is een zoon: Ismaiel. Daarna volgen nog drie dochters. De jongste dochter wordt Goudklokje genoemd. Als de familie naar de stad verhuist, komt Ismaiel in contact met het verzet tegen de regerende sjah. Het contact tussen Ismaiel en zijn vader vervaagt.
Aga Akbar heeft een tapijtenwinkeltje opgezet. In dit winkeltje verstopt Ismaiel een belangrijke verzetsvrouw, Djamila. Zij wordt ziek en wordt door Tine verzorgd. Ismaiel komt erachter dat Goudklokje ook in het verzet zit, maar hij zegt hier niks over tegen zijn familie.

Onder druk van de Amerikanen verdwijnt de sjah van het beeld en hij wordt opgevolgd door een geestelijke. In het begin lijkt alles goed  te gaan en de partij van Ismaiel wordt gedoogd. Maar doordat Irak het land aanvalt, moeten ze weer ondergronds gaan. Ismaiel is inmiddels getrouwd en heeft een dochter. Hij stuurt zijn vrouw en dochter naar zijn familie. De band tussen Aga Akbar en Ismaiel was nog meer verslechterd, maar als Ismaiel uit het land wil vlucthen herstelt deze band zich.

Ismaiel belandt uiteindelijk in Nederland. Als Ismaiel weg is, hoort hij dat Goudklokje vermist is. Ze is waarschijnlijk geëxecuteerd, maar er is een kans dat ze ontsnapt is uit de gevangenis. Aga Akbar gaat haar zoeken in de bergen. Men denkt dat hij de vluctelingen een grot heeft gewezen met voedsel en dekens. Aga Akbar wordt in het begin van de lente gevonden in de sneeuw. Van Goudklokje wordt nooit meer wat vernomen.

De verteller eindigt met de toespeling dat Goudklokje in dezelfde grot zit als de mannen uit het verhaal uit de Koran. Hij maakt de toespeling dat Goudklokje over 300 jaar wakker wordt en dan ziet dat alles anders is.

Eigen mening:

Ik vind het erg indrukwekkend. Het is makkelijk te lezen hoewel ik eerst even moest wennen aan de moeilijke namen. Als je eenmal in het verhaal zit wil je het graag uitlezen omdat het erg meeslepend is. Het boek is ook leerzaam want je leert wat van een ander land en een andere cultuur.



Empathie

Opdracht 1
Het empathisch vermogen is het vermogen om je in te kunnen  leven in anderen en mee te leven met anderen.

Opdracht 2

Stelling
Klopt het?
Want in de tekst staat…
1
Door het lezen van verhalen kunnen mensen zich beter inleven in anderen
Nee
Dat kan alleen door het lezen van romans en poëzie
2
Door het lezen van gedichten kunnen mensen zich beter inleven in anderen
ja
Citaat regel 1:
“Door het lezen van romans en poëzie kunnen mensen zich beter inleven in anderen.”
3
Dat mensen zich beter in anderen kunnen inleven, kun je zien aan hun gezicht
Nee
Dat kan je alleen via hun gezichtsuitdrukking
4
De proefpersonen kregen willekeurige teksten te lezen
Nee
De helft kreeg Tsjechov, de andere verhalen van minder literaire statuur
5
In literaire fictie komen mensen met een meer ingewikkeld karakter voor
Ja
Literaire fictie beschrijft meer gelaagde karakters
6
In literaire fictie gedragen de personen zich onvoorspelbaar
Nee
De hoofdpersonen bij populaire fictie gedragen zich een stuk voorspelbaarder
7
Het was al bekend dat lezers van literatuur een groter empathisch vermogen hadden
Nee
Het is het eerste onderzoek dat een direct causaal verband tussen literatuur en empathisch vermogen aantoont
8
Dit Amerikaanse onderzoek vertelt niets nieuws
Nee
Bij eerdere onderzoeken bleef onduidelijk of de geconstateerde resultaten ook echt door de boeken kwam
9
Het is zeker dat empathische mensen meer literatuur lezen
Nee
Je krijgt een groter empathisch vermogen als je bepaalde literatuur leest. Dit zegt alleen niet dat empatische mensen meer literatuur lezen
10
Het is hard nodig dat de waarde van literatuur wordt aangetoond
Ja
Romans lezen daalt al jaren als vrijetijdsbesteding. Ook wordt op middelbare scholen steeds minder aandacht besteed aan fictie en staan literatuursubsidies onder druk
11
Een blijvend effect van het lezen van literatuur is niet aangetoond
Ja
Het is onduidelijk of het inlevingsvermogen een week of een maand na het lezen nog net zo goed is
12
Alleen literatuur vergroot het empathische vermogen van de mens
Nee
Ze proberen ook te bepalen hoe andere kunstvormen, zoals toneelstukken en films, empathische vaardigheden versterken
13
De beschrijving van de gelaagde karakters is het kenmerk van literatuur dat de empathische vermogens versterkt
Ja
“De onderzoekers denken dat dit komt doordat literaire fictie gelaagde karakters beschrijft. Lezers moeten zich maximaal inleven in de gedachtewereld van de hoofdpersoon

Opdracht 4
Geachte meneer J.W. Verhulst,

Ik schrijf deze brief naar aanleiding van de matige literaire aandacht op school. Ik vind zelf lezen erg leuk en daarom zou ik het jammer vinden als, dankzij de weinige aandacht van onze school, andere kinderen geen weet hebben van de literaire mogelijkheden.

Op dit moment hoeven we bij de lessen Nederlands alleen een boek te lezen, en af en toe bij Engels en Duits. Alleen hierdoor, leren de mensen niet het echte doel en de nut van de literatuur.
Daarom pleit ik voor een aparte les voor literatuur. De meesten zullen dit in het begin niet leuk vinden, maar als de lessen actief zijn en als er een leuk docent voor de klas staan zal dit geen problemen veroorzaken.

Maar toch zou ik het denk ik verstandiger vinden als de leerlingen mogen kiezen of ze het wel of niet willen. Hierdoor zal de klas gemotiveerder zijn dan wanneer er leerlingen tussen zitten die er tegen hun zin zitten.

Ik hoop dat u mijn voorstel in overweging neemt.

Met vriendelijke groet,
Tim Hoeboer

Geen opmerkingen:

Een reactie posten