Boekverslag: De stille kracht - Louis Couperus

1e roman: Indisch werk (gelezen in periode 3)

De stille kracht gaat over Otto van Oudijck. Dit is een resident in Laboewangi op Java. Zijn werk is alles voor hem. Hierdoor beseft hij niet dat zijn vrouw hem bedriegt met zijn zoon uit zijn eerste huwelijk. Ook heeft Otto een aantal conflicten met het lokale bestuur. Dit komt onder meer doordat hij de Adat, de lokale gebruiken, negeert. Dan doet een mysterieuze “stille kracht” zich gelden. Deze zorgt ervoor dat er van alles misgaat en dit leidt uiteindelijk tot Otto’s ontslag.

Het boek de Stille Kracht is geschreven door Louis Couperus. Louis Couperus was een Nederlandse schrijver. Ook was hij een van de eerste Nederlandse vertegenwoordigers van het literaire naturalisme. Couperus gebruikte verschillende uiteenlopende literaire genres. In het begin gebruikte hij voornamelijk poëzie, maar stapte daarna al snel over op psychologische romans.

Volgens Pieter Steinz die een recensie voor de NRC schreef over de Stille Kracht dat wanneer je de eerste bladzijde omslaat even moet wennen aan de manier van schrijven die Louis Couperus gebruikt. Er is namelijk sprake van een eigenaardige spelling. Ik ben het hier volledig mee eens. Ik moest namelijk ook in het begin van het boek heel erg wennen aan de spelling en hierdoor was het ook moeilijker om ‘in’ het boek te komen.

Voor de rest vond ik het boek van Louis Couperus erg goed. Het mooiste vond ik dat Couperus het zo goed lukte om de verschillen tussen de plaatselijke bevolking en de Nederlanders weer te geven. Zij is natuurlijk niet de enige die over Indonesië heeft geschreven en ook zeker niet de enige die het over de verschillen tussen de bezetters en de bezette mensen heeft gehad. Ik denk echter dat het feit dat ze het min of meer van twee kanten belicht wel uniek is. Het boek gaat dan weliswaar over Otto, maar gedurende het boek kom je ook steeds meer de normen en waarden van de plaatselijke bevolking te weten.

Ook vond ik dat het doel van de schrijver goed duidelijk is geworden. Ze wilde namelijk de verschillen en mistanden tussen de Indonesiërs en de Nederlanders aan de kaart brengen. Ik denk dan ook dat zij dit op een goede manier heeft gedaan.

Aan het einde van de roman maakt Louis Couperus duidelijk dat wie probeert de Indonesiërs te veranderen te maken krijgt met de stille kracht en dat je dit dus ook niet moet proberen. De schrijver zegt dan ook dat het volksleven van de Javanen niet is aangetast door de Nederlanders, dit allemaal dankzij de stille kracht.

Al met al vond ik de Stille Kracht van Louis Couperus een zeer interessant en informerend boek om te lezen. Ik denk dat het mij veel geleerd heeft over de verschillen en mistanden dier er waren tussen de Indonesiërs en de Nederlanders. Ik kan dan ook met genoegen zeggen dat dit boek zeer aan te raden is om te lezen.

2e roman: Libris prijs (zelf gemaakt)

Juryrapport

In de roman Ik kom terug beschrijft Adriaan van Dis de relatie met zijn moeder. Hij sluit een deal met de 98-jarige vrouw: zij vertelt hem haar verhaal, maar dan moet hij haar pillen geven dier ervoor zorgen dat ze een zachte dood krijgt. Langzaam aan krijgt hij meer te horen over zijn ouders. Zo vertelt ze bijvoorbeeld over dat ze drie jaar in een jappenkamp heeft geleefd.

Ik denk dat het belangrijk is voor een boek dat de aandacht van de lezers vanaf bladzijde één wordt getrokken, dan blijven zij namelijk lezen. Ook denk ik dat het belangrijk is dat je je inleeft in de personages en dat de personages door verschillende situaties gaan. Als dit namelijk het geval is blijft het boek spannend en wil je graag weten hoe het afloopt.

                                                   

In het boek Ik kom terug  wordt je vanaf de eerste bladzijde uitgenodigd om het hele boek in één keer uit te lezen. Dit blijft vervolgens de rest van het boek ook zo. Qua inlevingsvermogen is het boek werelds. Het is namelijk haast onmogelijk om geen empathie te hebben met de personages. Dit komt voornamelijk omdat de personages ongelooflijk ondoorzichtig zijn, dit zorgt ervoor dat je de zelfde ervaringen ondervindt die zij in het boek ook ondervinden, je valt dus van de ene verbazing in de andere.

Deze empathie kan zoals in het boek beschreven ook pijnlijk zijn. Wanneer er namelijk iets gebeurt met de personages (bijvoorbeeld wanneer er een personage overlijdt) kan dit voor verdrietigheid zorgen. Ik denk dat als dit gebeurt dit wel aangeeft dat het boek goed geschreven is en dat je heel erg met de personages mee kan leven. Dit is ook het geval in het boek van Adriaan van Dis. Toen ik het boek las vond ik het jammer dat de moeder dood ging. Dit kwam voornamelijk doordat ik het mooi vond hoe de bond tussen van Dis en zijn moeder opbloeide, dus wilde ik dat deze relatie nog wel even verder kon opbloeien.

Er zijn al eerder veel boeken geschreven over de band tussen een moeder en haar zoon. Ik denk echter dat Adriaan van Dis dit op een subtielere manier heeft gedaan. Hij beschrijft de relatie met zijn moeder namelijk op een gevoelige manier en geeft hierbij veelal zijn eigen inzichten.

Ook denk ik dat het doel van Van Dis duidelijk naar voren komt in het boek. Hij wil namelijk gewoon de band met zijn moeder beschrijven en hoe deze band door het vertellen van het verleden en het tijd doorbrengen met elkaar kan worden verbeterd.

Dit alles is verwerkt in het boek Ik kom terug van Adriaan van Dis en hierdoor vind ik dat dit boek de Libris literatuurprijs 2015 moet winnen.

Reflectie

Na de pitches in de klas heeft de klas besloten dat het boek Roxy van Esther Gerritsen de Libris literatuurprijs moet winnen. De feitelijke winnaar is echter het boek van Adriaan van Dis. Ik vind ook dat dit de terechte winnaar is.

Na het lezen van het juryrapport vind ik dat de jury helemaal gelijk heeft en dat Adriaan van Dis met zijn  Ik kom terug inderdaad de terechte winnaar is. De argumenten die ze gebruikten vind ik allemaal kloppen

3e roman: poëzie

Blokken – F. Bordewijk

Het boek Blokken  is geschreven door Ferdinand Bordewijk. Hij was een Nederlandse schrijver die romans, novellen, parodieën, toneel en nog veel meer schreef. Zijn beroep was echter een advocaat. Het meest bekend werd hij van het trio korte werken Blokken, Knorrende Beesten en Bint. In 1953 ontving Bordewijk de P.C. Hooft-prijs voor twee werken: een novellebundel genaamd Studiën in volkscultuur en de roman De doopvont. Samen met Simon Vestdijk geld Ferdinand Bordewijk als de belangrijkste Nederlandse prozaïst van zijn generatie.

Het boek Blokken heeft geen hoofpersonen, maar het beschrijft een maatschappij, genaamd de ‘Staat’. Het boek begint met de beschrijving van een vliegtuig dat in de nacht land gevolgd door een beschrijving van hoe de ‘Staat’ er uit ziet en ook worden regelgevingen beschreven. Dit zorgt ervoor dat er een duidelijk beeld ontstaat van deze maatschappij. Ook wordt de ‘Raad’ beschreven, deze bestuurt de Staat. ’s Nachts mag men niet in de stadskern komen. Vervolgens gaat het boek over in een beschrijving over hoe de Raad functioneert en later komt de ‘Groep A’ ter sprake. De raad wil deze groep namelijk uitroeien.

Hierna beschrijft het boek een bijeenkomst van de Groep A, deze worden dan opgepakt en de opstand die was uitgebroken wordt neergeslagen. Ook wordt de stadskern vernield en in plaats van de kern ontstaat het kernplein. Op dit plein worden vijf leiders van Groep A geëxecuteerd. Hierop organiseert de Raad een nationale feestdag om de overwinning op Groep A te vieren. Hierin staan drie evenementen centraal: Het lanceren van een ruimteschip (deze blijft 130 jaar weg), het ontginnen van een neergestorte meteoriet en een kunstmatige luchtspiegeling.

Hierna vervolgt het boek met een beschrijving van het economische stelsel en de verboden maar nog steeds niet verdwenen ‘ondeugden’ als geld, drank en juwelen. ’s Nachts komen deze voor in lege verkeerstunnels. Het boek eindigt met het beschrijven van een militaire parade. De Raad zit in een luchtschip en kijkt naar de legeronderdelen in en om de hoofdstad. Vanuit de lucht blijkt dat er nog steeds wanorde is, wanner er legeronderdelen niet in de vastgestelde formaties blijken te bewegen. Na deze parade heerst er voornamelijk ontrust in de hoofdstad.

Gedichten

Vrijheid

Loop over het strand

Hoor de zee

Voel soms de golven

De nattigheid

In gedachte

Schop ik tegen het zand

Voel de vrijheid

Van de zee om mij heen

Hoor mijn gedachtes kraken

Ik voel me vrij om te denken

Maar zoveel over deze wereld

Willen ook de golven zien

De golven van vrijheid

De zoute zee

Willen schoppen/ schrijven

Tegen een dictatuur

Vanavond een stuk gelezen

Over Ellie Frank, vier jaar oud

Die in de tweede wereldoorlog

Opgepakt is vanwege artikel 3

Uitvoerende een burgemeester

Een Nederlandse burgemeester

Opgepakt, zonder ouders

Uiteindelijk vermoord in Auschwitz

Loop langs het strand

Hoor niets meer

Zie de golven

Mijn voeten overspoelen

En ondertussen

Denk ik aan Ellie

Mijn vrijheid

Zou jouw vrijheid moeten zijn

è Gaat over de dictatuur en de vrijheid (vrijheid is er niet in het boek)

Vrede

Wanneer vredesduiven overvliegen betekent dit niet dat het vrede is,

Wanneer vredesduiven overvliegen betekent dit dat de onderdrukking op zijn zetel zit,

Wanneer vredesduiven niet worden gevangen door sperwers en haviken,

Betekent dit dat de sperwers geen ruimte hebben gekregen om aan te vallen,

Zodra er rust heerst staat dit niet gelijk aan vrede,

Maar het is dan juist de onderdrukking, die bezig is met heersen,

Want zodra de sperwers hun ruimte weer krijgen,

Is het de onderdrukking die plaats maakt, voor het zeiken,

Want zeiken zal het blijven, tot er iemand die lul zal afknijpen,

è Gaat over vrede (ook dit is er niet in het boek maar is wel erg belangrijk)

Egypte

In het land van de Farao’s

Gaat het helemaal loos

Daar valt straks de volgende dictatuur

Hopelijk valt vreedzaam deze muur

OSIRIS, Toetanchamon, Ramses2 en Hatsjepsoet

Land van mijsterie, piramides en de Nijl,

Gaat eindelijk andere tijden tegemoet

De democratie richt nu haar eigen pijl

Moebarak is geen zoon van Ra

Cleopatra’s zonen kregen ook geen Rijk

Hij vertrekt spoedig naar een land van een collega

Horus staat al op de uitkijk

è Gaat over het vallen van de dictatuur in Egypte (dus alles is mogelijk)